Exit angst- en afrekencultuur in bouw en infra

    David Becking
    Manager Projectbeheersing

    Procesmanager David Becking aan het woord over samenwerken vanuit authenticiteit, angstcultuur en werken zonder contracten. Hij moedigt aan om verder te kijken dan gedrag en te zoeken naar intenties. Samenwerken, maar dan met het doel om ook écht samen te werken.

    Vraag aan David Becking wie hij is en hij vertelt je over zijn gezin. Met zijn trots, zijn drie dames, woont hij in Zutphen. “Dat is voor mij het belangrijkste.” Daarnaast werkt hij als projectmanager bij PRO6 managers en draagt hij graag actief bij aan de totstandkoming van diverse projecten en de cultuurverandering in de bouw. 


    Authentiek

    In een wereld die aanstuurt op individualisme, staat hij voor een menselijke benadering. De schermpjes die we dankzij de digitalisering zo makkelijk optrekken, kunnen werken als masker. David: “Enerzijds is er het grote voordeel van de wereld in je broekzak. Anderzijds is het nu erg makkelijk om je authenticiteit te voorzien van filters, van make-up. Je laat zien wat je hebt en kunt en niet meer wie je bent. Het is mijn doel dat te doorbreken, zodat mensen zich laten zien zoals ze echt zijn. Brené Brown noemt dit de kracht van kwetsbaarheid.” 

    En dat is natuurlijk niet voor niets, want voor David is dit een voorwaarde voor een constructieve samenwerking. “Op het moment dat je als mensen tegenover elkaar komt te staan, dan steek je een heleboel tijd in een bepaalde wedijvering. Als je het voor elkaar kunt krijgen om een relatie op basis van authenticiteit op te bouwen, ga je kijken: Welke overeenkomsten hebben we met elkaar? Welke doelen hebben we met elkaar in het leven, in het project? En dan kun je ook constructief gaan bouwen naar die doelen toe. Je relatie levert dan energie op in plaats van dat die energie kost.” 

    Project-liefde

    Een activiteit zoals een project-start-up is voor David van essentieel belang. “Op het moment dat je een contract aangaat voor het realiseren van een product, ben je ‘met elkaar getrouwd’, zonder verliefd te zijn. Zonder liefde probeer je samen een ‘kindje’ op te voeden. Focus op de motivatie van de ander, wees eerlijk over je eigen belangen en ga op zoek naar de parallellen.” Durf elkaar dus diep in de ogen te kijken. David geeft direct toe dat dat doodeng is, ook voor hem. Het laten zakken van je masker betekent dat je kwetsbaar bent. 


    Pleasen

    Zijn eigen behoefte aan waardering, gaf hem mooie inzichten. “Wat ben jij goed bezig”, is een opmerking die hij graag hoort. Het logische gevolg van deze behoefte is please-gedrag. “Hoe echt ben ik dan?” durft David zich hardop af te vragen. De afgelopen jaren heeft hij een waar groeitraject afgelegd. “Ik was zakelijk een heel ander persoon dan privé, wat ik dacht dat een ander wilde zien, was een sterke motivator voor mijn gedrag, maar dat is in de basis niet wie ik ben.” Door de touwtjes strak in handen te houden, duidelijkheid en helderheid te verschaffen, wist hij te dirigeren en hield hij de maximale controle. Een schijncontrole. 

    Tijdens zijn persoonlijke transformatie veranderde weliswaar de inhoud van zijn belang – dat verschoof van controle naar vertrouwen –, maar zat er nog wel een waardeoordeel richting de ander in de weg. Als een roepende in de woestijn wilde hij iedereen in zijn werkomgeving overtuigen van het belang van samenwerken en de fixed mindset die de bouw niet vooruithelpt. David voelde zich lang niet begrepen en liep er helemaal op leeg. Anderen ‘moeten’ overtuigen bleek niet het juiste uitgangspunt. Inmiddels heeft hij een modus gevonden waarbij controle en het gesprek over samenwerking hand in hand gaan. Zijn energie beperkt hij nu tot zijn cirkel van invloed en wat betreft betrokkenheid zoekt hij verbinding.


    Afrekencultuur

    Terug naar die fixed mindset die de bouw en infra nog steeds belemmert. “Er heerst nog steeds een sterke angst- en afrekencultuur. We zijn bang om het achterste van onze tong te laten zien, omdat we gewend zijn daarop afgerekend te worden. Opdrachtgevers wantrouwen opdrachtnemers, want ‘die naaien ons vast een oor aan’ en aannemers wantrouwen opdrachtgevers: ‘die wil vast voor een dubbeltje op de eerste rang zitten’. Er is zoveel wantrouwen, zoveel angst naar elkaar.” Volgens deze procesmanager is dat helemaal niet nodig, “Het helpt de sector in ieder geval niet. Het is hoog tijd om daar het gesprek met elkaar over aan te gaan.” 


    Krachtmeting 

    Een mooie ontwikkeling vindt hij overeenkomsten zonder gespecificeerd contract, omdat hij veel meer waarde hecht aan het gezamenlijk, functioneel oplossen van het probleem. “We hebben allemaal genoeg ervaring met onhaalbare planningen en ontoereikende budgetten. In negen van de tien projecten voeren we deze discussies en toch zetten we het volgende project weer op dezelfde manier in de markt. Dan zijn we toch van lotje getikt?” Volgens David leidt de inhoudelijke discussie over budget en planning uiteindelijk nog veel te vaak tot een krachtmeting. “We vergeten de intenties en gezamenlijke belangen en kibbelen over wie het verste kan plassen.” 

    Hij haalt de boeteclausules aan: “Allemaal controlemiddelen om dingen af te dwingen, vaak ten koste van de samenwerking. Dan heb je toch geen vertrouwen?” De gedachte daarachter is vaak dat, als er geen boeteclausule in zou staan, de aannemer gerust een jaar langer doet over de bouw, omdat hij jouw behoeftes niet respecteert. Terwijl de aannemer er meestal net zo goed bij is gebaat om zijn werk goed te doen, voor een tevreden klant, een goede reputatie, om zijn boterham te kunnen verdienen en – simpelweg – op tijd klaar te zijn. Een bijzondere gedachtegang die niet zo makkelijk om te turnen is. “Doe het maar eens 30 jaar, dan is dat jouw waarheid.”  


    Disruptie

    Wil je uit die fixed mindset komen, dan moet je je allereerst comfortabel voelen in onrust, het lef hebben om je comfortzone te vergroten, want na disruptie ontstaat ruimte om iets nieuws en iets mooiers te bouwen. David: “In de bouw gooi je vaak letterlijk iets overhoop om iets nieuws te creëren.” Als ‘master of organised chaos’ neemt hij teams mee de chaos in en helpt hij de rust te bewaren tijdens het (re)organiseren. Anders dan andere procesmanagers is David comfortabel in de chaos, omdat hij ziet dat die chaos onvermijdelijk is om te kunnen groeien. Je moet voorbij de belemmeringen kunnen kijken. “Het vergroot je wereld.” Dus zet je oogkleppen af en laat het schuren, want dan zit je volgens deze master op de juiste weg.

    Lees verder

    Bloggers uitgelicht

    Kirsten Bekkers
    Kirsten Bekkers
    Ruimtelijk onderzoeker conceptontwikkeling
    Djordy van den Eijnde
    Djordy van den Eijnde
    Projectmanager Bouw
    Astrid Nienhuis
    Astrid Nienhuis
    Burgemeester gemeente Heemstede
    Anouk Anne Langeveld
    Anouk Anne Langeveld
    Landschapsontwerper